SPIS TREŚCI:

Architektura Malarstwo Literatura Legendy Rzeźbiarstwo Romanizacja Złote myśli Sentencje łacińskie Teksty źródłowe

W  miarę upływu czasu państwo rzymskie stopniowo się powiększało. Sami Rzymianie zetknęli się z kulturami rozmaitych ludów. Wiele z nich reprezentowało kultury starsze i bardziej atrakcyjne od rzymskiej. Stąd też Rzymianie ulegli po części urokowi tych kultur, lecz jednocześnie wnieśli do dorobku kulturowego ludzkości swój własny oryginalny wkład.
Rzymianie od samych początków państwa pozostawali w wielkim kompleksie wobec Greków. Zetknięcie się z miastami greckimi na południu Italii dało początek ich fascynacji kulturą grecką. Szybko ulegli jej oddziaływaniu, a pierwsze dzieła można uznać za kopie tych hellenistycznych.

Rzymianie nie wykształcili nowej, odrębnej kultury, a jedynie przejęli wzorce innych kultur. Dziedziną sztuki, w której Rzymianie osiągnęli wybitne zdolności, była architektura. Majestatyczne budowle, jak np. Koloseum, czy akwedukty, po dziś dzień stoją na swoich miejscach.

Typowa mozaika rzymska przedstawiająca wilczycę, karmiącą Romulusa i Remusa.

Kultura rzymska w ciągu stuleci uległa wielu przemianom. W rozwoju sztuki rzymskiej przyjmuje się podział na okresy: królewski (VI wiek p.n.e.), republiki (V-I wiek p.n.e.), cesarstwa (30 rok p.n.e.- koniec IV wieku n.e.). W momencie największego rozkwitu państwo obejmowało Europę Zachodnią i Południową, Północną Afrykę i Bliski Wschód. W tym czasie nastąpiło silne przemieszanie religii, obyczajów, sztuki wszystkich państw wchodzących w skład imperium.