Janus

Ianus był staroitalskim bogiem, strzegącym drzwi domostw, furtek oraz bram miast. Ponadto wiązany był z wszelkim początkiem i końcem. Wielu widziało w nim także boga czasu. Traktowany na równi z Jowiszem i Kwirynem. Był tradycyjnie przedstawiany z dwiema twarzami, z kluczami i laską.

Odkąd wprowadzono kalendarz dwunasto miesięczny Janus czuwał nad początkiem roku. Od niego pochodzi nazwa miesiąca stycznia (Ianuarius) jako pierwszego miesiąca po przesileniu zimowym. W pierwszym dniu nowego roku Rzymianie hucznie świętowali. Strojono wówczas drzwi domów wieńcami kwiatów, jego statuę przyozdabiano liśćmi palm i laurów, składano życzenia, a jemu samemu darowano ofiarę z baranka, słodkiego ciasta, owoców, wina, i miodu.

Janus był także odźwiernikiem i klucznikiem niebios. Stąd też wziął się drugi sposób ukazywania jego osoby, jako strażnika bram niebieskich, trzymającego w dłoni klucze, podpartego laską. Ostatecznie jednak jego wizerunek prezentowano na posągach, w ten sposób, że z jednej strony miał twarz młodzieńca, a z drugiej twarz starca.

Ponadto pod imieniem Portunusa opiekował się portami i przystaniami. Jego święto Portunalia obchodzono 17 sierpnia.